De Spiegel: William Polling kreeg door oma liefde voor de koe

De Spiegel: William Polling kreeg door oma liefde voor de koe

Elke ondernemer kent ze: van die momenten waarop je moeite hebt te ontdekken wat de juiste keuze is. Dan is het handig als je een groot voorbeeld hebt, iemand die je inspireert, aan wie je je even kunt spiegelen. Dit is aflevering 10 van De Spiegel, met William Polling (24), mede-eigenaar van melkvee- en akker-bouwbedrijf Maatschap Polling in Eelde.

Dat zie je weinig meer, jongeren die boer willen worden…

,,Dat is zo. Heeft alles te maken met het beleid van de regering. Alle maatregelen die op je afkomen, stikstof, fosfaten, melkquota, de onzekerheid die dat geeft, dat maakt het niet aantrekkelijker natuurlijk. Uiteraard heb ik ook wel eens van die baal- of twijfelmomenten. Maar over het algemeen kan ik zeggen: ik ben nog steeds heel blij dat ik deze keuze gemaakt heb.’’

Hoe zag die keuze eruit?

,,Ik weet al een tijd dat ik als boer wil werken, met melkvee. Daar heb ik mijn opleiding in Eelde en Groningen ook op gericht. Ik liep alleen stage bij melkveebedrijven. Vijf jaar geleden dacht ik gewoon ergens op een bedrijf aan de slag te gaan, maar toen zei mijn vader: misschien kunnen we het wel zelf gaan doen. Zo is het gegaan.’’

Het land was er al?

,,Mijn opa en oma hielden hier vleesrunderen. Toen Europa het melkquotum losliet, zagen wij een kans om het bedrijf helemaal om te bouwen tot melkveebedrijf. Dat kostte behoorlijk wat moeite. Een maand lang molken we de eerste 36 koeien met de hand, omdat de melkrobot nog niet gearriveerd was. Intussen alles verbouwen en klaarmaken. Prachtig eigenlijk. Nu hebben we 250 koeien in een flink vergrote stal en een aparte jongveestal ernaast. Mijn vader, moeder, vriendin en oma werken mee en ook nog drie vaste medewerkers. Sinds kort verbouwen we ook bieten en aardappelen. Dat is weer een heel nieuwe uitdaging. Daar hou ik van.’’

Ben jij zo’n jongen die er altijd al van droomde om boer te worden?

,,Eigenlijk wel ja. Als dreumes klom ik af en toe ’s nachts uit bed en stond ik buiten in mijn pyjama op klompjes de trekkers van het loonbedrijf van mijn opa en oma te bewonderen. Als klein jochie stapte ik regelmatig bij oma in de auto en reden we langs het weiland om de vleeskoeien te tellen. Ik was heel vaak bij haar en in mijn herinnering liep ik altijd tussen de koeien.’’

Kijk: zij is dus jouw inspiratiebron?

,,Zeker weten. Dankzij oma, Geesje Boelens heet ze, is mijn liefde voor koeien en voor het boerenbestaan in het algemeen aangewakkerd. Ik vind het nog steeds het mooiste wat er is. Elke dag anders, elke dag buiten, het hele jaar door kalfjes zien opgroeien. Dat mijn oma mij nu regelmatig meehelpt, is natuurlijk schitterend. Ze mag dan 76 zijn, ze is nog kwiek zat.’’

Houd jij het net als zij ook nog een jaar of vijftig vol?

,,Denk het wel ja. Het zijn lange dagen, meestal begin ik om 6 uur en ben ik tegen een uur of 11 ’s avonds klaar, zeven dagen per week. Maar ik vind het mooi en gezellig met de jongens. Je moet er gewoon lol in hebben. Dat heeft mijn oma ook nog steeds. Ik kan me niet voorstellen dat ik dit werk op zeker moment niet meer leuk zou vinden.’’

Op de foto: William Polling en zijn oma Geesje Boelens.

Geplaatst op: 11 mei 2020

[GA TERUG]

Geef uw reactie:

Je e-mailadres wordt niet bij je reactie gepubliceerd. We verwerken je reactie alleen om je eenmalig op de hoogte brengen van plaatsing of afwijzing van je reactie. Je naam wordt alleen geplaatst bij de reactie. Deze wordt verder niet verwerkt.