HMUH: Groningse staalvlechters van BPC Bewapeningsstaal versterken menig gebouw

HMUH: Groningse staalvlechters van BPC Bewapeningsstaal versterken menig gebouw

Kunstwerkjes zijn het, die bijna niemand te zien krijgt. Bij BPC Bewapeningsstaal in Groningen ontstaan constructies van gevlochten en gelaste stalen staven, die meestal in beton verdwijnen en aan zo aan het zicht worden onttrokken. Alhoewel BPC ook producten maakt die zichtbaar blijven, zoals vloeren van veestallen, stalen brugconstructies en putten.

Ondernemingen blijven soms onder de radar van het grote publiek. Deze rubriek ‘Hoe maakt u het?’ toont bedrijven waar noorderlingen mooie, opmerkelijke of onverwachte dingen maken.

,,Tja, ik denk soms ook wel eens: zo, dat hebben we echt mooi gemaakt. En dan eindigt het in een betonnen wand’’, vertelt Oscar Lammerts. Hij begon BPC Bewapeningsstaal tien jaar geleden. ,,Met een lening van 750 euro van mijn vader en een geleend busje. Nu werken hier 32 man en verwerken we zo’n 4000 ton staal per jaar. Ja, het is goed gegaan, ik heb nooit meer een cent hoeven lenen. En we groeien nog altijd.’’

Ook bruggen, trappen, waterkeringen

In de bedrijfshal staan grote zware machines die de staven van verschillende diameters knippen en buigen in de juiste vormen. Lassers maken de daadwerkelijke constructies. ,,Dat komt heel nauwkeurig. We werken veel voor betonbedrijven, die exacte tekeningen van bijvoorbeeld prefab-wanden geven. Dus inclusief openingen voor stekkerdozen en zo. Daar maken wij onze constructies van bewapeningsstaal op. En vergis je niet: de bewapening is vaak voor de kracht van de muren belangrijker dan het beton.’’

In menig noordelijke woonwijk zijn de betonnen wanden en plafonds versterkt met het Groningse bewapeningsstaal. Maar ook in Duitsland is BPC aan het werk en in meer dan alleen projectwoningen. ,,Voor het WTC in Leeuwarden hebben we mooie opdrachten gedaan, maar we hebben ook voor bijzondere bruggen en trappen de bewapening gemaakt, voor waterkeringen en noem maar op.’’

Ik hou van stevig fysiek werk

Het bedrijf groeide organisch de afgelopen tien jaar. ,,Ik werkte bij een soortgelijk bedrijf toen ik samen met een collega besloot dat we het zelf ook wel konden. Zo begon het. We werkten 15, 16 uur per dag, waren constant aan het lassen en doen. Al het geld dat we verdiende staken we in steeds betere machines. Ja, als ik hier rondloop, dan denk ik daar nog wel eens aan terug ja. Hoe groot we nu zijn, Komo-gecertificeerd en al.’’

BPC Bewapeningsstaal

Die groei heeft ook kleine nadelen. ,,Ik hoe echt van stevig fysiek werk, maar ik kom er niet meer aan toe. Ik ben nu echt mijn bedrijf aan het runnen, met klanten in de weer, het personeel beter maken. Ook prachtig hoor, maar diep in mijn hart sta ik misschien wel liever in de productiehal.’’

Dat beter maken va personeel is in de loop van de tijd steeds belangrijker geworden. ,,Weet je, ijzervlechten kun je nergens op school leren. De uitdaging is dus om jongens te enthousiasmeren voor het vak en ze vervolgens zelf op te leiden. Daarvoor heb ik veel contact met scholen, het Noorderpoortcollege vooral.’’

Zelf scholen broodnodig

Lammerts wil die scholing verder professionaliseren. ,,Samen met de Vereniging Wapeningsstaal Nederland werk ik aan een opleiding voor ijzervlechters. Dat is keihard nodig, want ze zijn steeds lastiger te vinden.’’

In de fabriekshal in Groningen lopen genoeg jongens rond die ook een opleiding volgen. ,,De meer ervaren medewerkers leren hen het vak. Dat is het idee, dat je altijd ergens staat samen met iemand die er meer verstand van heeft. Het werkt wel goed, het gebeurt regelmatig dat jongens hier willen blijven werken.’’

Nog wensen zat

Dat heeft volgens Lammerts veel met de afwisseling te maken. ,,Je moet kunnen lassen, knippen, buigen en vlechten. Dat laatste doen we vooral op bouwplaatsen. En is ook iets moois. Dat je hier niet alleen in onze eigen fabriek staat, maar ook regelmatig op verschillende bouwplaatsen komt. Man, dat is net een schoolreisje.’’

De vorige ‘Hoe maakt u het?’ over Drentse streekproducten en kniepertjes leest u hier.

BPC Bewapeningsstaal begon in Burum, en verhuisde via Grijpskerk drie jaar geleden naar Groningen. ,,We hebben nu een mooi machinepark, met zware machines. Maar we zijn er nog niet hoor, ik heb altijd nog wensen. Ik wil verder groeien, nog betere machines en vooral ook een manier van werken mogelijk maken die een minder groot beroep doet op het lichaam van onze mensen. Dat is waar ik heen werk.’’

BPC Bewapeningsstaal, Oscar Lammerts

Jean Paul-Taffijn (Journalist)

Jean Paul-Taffijn (Journalist)

Geplaatst op: 29 januari 2019

[GA TERUG]

Geef uw reactie:

Je e-mailadres wordt niet bij je reactie gepubliceerd. We verwerken je reactie alleen om je eenmalig op de hoogte brengen van plaatsing of afwijzing van je reactie. Je naam wordt alleen geplaatst bij de reactie. Deze wordt verder niet verwerkt.